Trumpeter 1:24 JUNKERS JU-87B-2/U4 STUKA
De Junkers Ju-87 Stuka (afkorting van het Duitse Sturzkampfflugzeug, wat duikbommenwerper betekent) is een Duitse eenmotorige duikbommenwerper met een klassieke staart, vleugels in een omgekeerde vleugelconfiguratie en een volledig metalen constructie. De Ju-87 is een van de beroemdste vliegtuigen van de Luftwaffe, een symbool van zijn macht naast de Me-109. Aan het begin van de oorlog (1939-1941) werd het een symbool van de Blitzkrieg, wat vaak paniek veroorzaakte onder vijandelijke soldaten door het installeren van akoestische sirenes (de zogenaamde jerychońskie-trunks), die een specifiek geluid veroorzaakten tijdens een duikvlucht. De maker van de machine was Hermann Pohlmann, en de Ju-87 vloog voor het eerst de lucht in in 1935 en ging twee jaar later in productie. Tijdens de burgeroorlog in Spanje kon hij, zonder een serieuze vijand in de lucht tegen te komen, effectief blijken te zijn in de missies waarvoor hij was gemaakt. Dankzij de mogelijkheid van een zeer steile duik, met behoud van een relatief lage snelheid, bereikte het een zeer hoog bombardementsrendement. Stuka’s faam werd bevestigd tijdens zijn activiteiten in Polen, Nederland, Frankrijk, Griekenland en Kreta. Tijdens de Battle of Britain werden trage Stuka’s met een permanent gemonteerd landingsgestel echter eenvoudigweg afgeslacht door RAF-vliegtuigen, en als gevolg daarvan werden ze gedelegeerd om minder verdedigde doelen aan te vallen. Aan het oostfront speelde de Ju-87 voornamelijk een rol als close support-vliegtuig en een uitstekende tankvernietiger. Hans Ulrich Rudel – de Luftwaffe-piloot die met het grootste aantal onderscheidingen is geëerd, heeft 519 vernietigde Sovjettanks voor zijn rekening. Tijdens de oorlog werd de productie van de Ju-87 vele malen stilgelegd, maar het bleek altijd dat het opnieuw moest worden opgestart omdat er geen ander vliegtuig was dat het waardig kon vervangen. Tijdens de oorlog werden een tiental versies en versies van de Ju-87 gemaakt. De eerste in massa geproduceerde was de Ju-87 B (Berta). Hij werd aangedreven door twee versies van de Jumo 211-motor met 1000 KM of 1200 KM. Het diende als een op het land gestationeerde duikbommenwerper. Op zijn beurt werd de Ju-87R (Richard) gelanceerd voor aanvallen op marinedoelen. Het had een groter bereik dan de B-versie, maar was een beetje langzamer. De D (Dora) versie was de meest geproduceerde en meest gewijzigde versie. Ze hadden nieuwe versies van de Jumo 211-motor met 1420 en 1500 pk. De Ju-87D had een beter pantser dan zijn voorgangers. De laatste grootschalige versie van de Ju 87 was het Model G (Gustav), een aanvalsvliegtuig en “tankvernietiger”, die begin 1943 de lijneenheden binnenkwam. De belangrijkste wapens van deze versie waren de twee 37 mm Bordkanone BK 3.7 kanonnen die in de trays onder de vleugels waren gemonteerd. De Ju-87G had ook verbeterde bepantsering. Gedurende de hele oorlog werden ongeveer 5.900 eenheden van alle versies van de Ju-87 vervaardigd. Technische gegevens (versie Ju-87B): lengte: 11m, spanwijdte: 13,8m, hoogte: 4,23m, maximum snelheid: 390km/u, maximum bereik: 500km, maximum plafond 8200m, bewapening: vast – 3 machinegeweren cal .7.92mm , geschorst – tot 450 kg bommen.
