Dragon 1:350 U.S.S. LIVERMORE DD-429 1942

USS Livermore (DD-429) was een Amerikaanse torpedobootjager uit de Tweede Wereldoorlog. De kiel voor deze eenheid werd gelegd in 1939 en de lancering vond plaats in augustus 1940. De totale lengte van het schip op het moment van tewaterlating was 106,15 meter en een breedte van 11 meter. De waterverplaatsing bereikte ca. 1.650 ton en de maximale snelheid bereikte ca. 37-38 knopen. De bewapening bestond ten tijde van de lancering uit: vijf 127 mm kanonnen, 6 20 mm luchtafweerkanonnen en 10 533 mm torpedobuizen.USS Livermore (DD-429) was een van de meer dan 60 torpedojagers van de Gleaves-klasse. Eenheden van dit type werden eind jaren dertig ontworpen op basis van de Sims-klasse destroyers. Vergeleken met zijn voorgangers, licht versterkte artilleriebewapening, maar vooral een andere structuur van de machinekamer, die moest zorgen voor een grotere overleving van het schip in geval van een torpedo of een luchtbom. Over het algemeen waren beide klassen van vernietigers (Sims en Gleaves) echter in veel opzichten vergelijkbaar. Een van de torpedobootjagers van de Gleaves-klasse was precies dat USS Livermore, die werd gebouwd in Bath Iron Works in Bath, Maine. De eenheid werd vrijwel onmiddellijk na indiensttreding gestuurd om de Atlantische konvooien te dekken. In de loop van 1941 dekte het onder meer konvooien op weg van IJsland naar de Britse eilanden. In november 1942 ondersteunde de USS Livermore de geallieerde landing in Noord-Afrika (Operatie Torch). In de periode van april 1943 tot januari 1944 maakte de torpedobootjager reizen in Braziliaanse wateren, maar ook op de route New York – Casablanca. Later werd het verplaatst naar het Middellandse-Zeegebied. In augustus 1944 nam USS Livermore indirect deel aan Operatie Dragon, de geallieerde landing in Zuid-Frankrijk. De eenheid werd in 1947 buiten dienst gesteld en in 1961 als schroot verkocht.